સામાન્ય લોકો અમીર કેવી રીતે બને છે?

યાદ છે, થોડાં વર્ષ પહેલાં સમોસાની એક પ્લેટ કેટલાની હતી? આજે વધુ મોંઘી છે. વસ્તુઓના ભાવ દર વર્ષે થોડા થોડા વધે છે. તેને મોંઘવારી કહેવાય.

મોટાભાગનાં બચત ખાતાં વર્ષે લગભગ 3% વ્યાજ આપે છે. ભારતમાં ભાવ ઘણી વાર વર્ષે લગભગ 6% વધ્યા છે. એટલે બેંકમાં પૈસા ભાવ કરતાં ધીમા વધે છે, અને દર વર્ષે થોડું ઓછું ખરીદી શકે છે.

રોકાણ માટે એક સારી કંપની પસંદ કરવી અઘરી છે. મ્યુચ્યુઅલ ફંડ તેને સરળ બનાવે છે. ઘણા લોકો પોતાના પૈસા ભેગા કરે છે, અને એક જાણકાર ટીમ તેનાથી ઘણી કંપનીઓનો થોડો થોડો ભાગ ખરીદે છે.

એક થાળી વિચારો. એક થાળી, ઘણી વાટકીઓ: દાળ, શાક, ભાત, રોટલી. એક વાટકી સ્વાદિષ્ટ ન હોય તોય જમણ સારું રહે છે. ફંડ પણ ઘણી કંપનીઓવાળી એક થાળી છે.

તમે આ થાળીના નાના ભાગ ખરીદો છો, જેને યુનિટ કહેવાય. એક યુનિટની કિંમતને NAV કહેવાય. થાળીની કંપનીઓ વધે, તો તમારાં યુનિટ પણ વધે.

SIP એટલે સિસ્ટમેટિક ઇન્વેસ્ટમેન્ટ પ્લાન. વાત સરળ છે: દર મહિને એક જ તારીખે નક્કી રકમ તમારી બેંકમાંથી મ્યુચ્યુઅલ ફંડમાં જાય છે. ફોન રિચાર્જ જેવું, પણ તમારા ભવિષ્ય માટે.

ભાવ ઓછા હોય ત્યારે એ જ રકમ વધુ યુનિટ ખરીદે છે. ભાવ વધુ હોય ત્યારે ઓછાં. સમય જતાં આ સરભર થઈ જાય છે, એટલે રોકાણનો સાચો દિવસ શોધવો પડતો નથી.

તમે ₹500 મહિનાથી શરૂ કરી શકો, અને જરૂર પડે ત્યારે વધારી, રોકી કે બંધ કરી શકો. મોટાભાગનાં ફંડમાં લૉક-ઇન નથી. ટેક્સ બચાવતાં ELSS ફંડમાં દરેક હપ્તો 3 વર્ષ લૉક રહે છે.

શેરના ભાવ રોજ ઉપર-નીચે થાય છે. કોઈ વર્ષે તમારું ફંડ ઘટશે, ક્યારેક ઘણું. આ સામાન્ય છે. લાંબા ગાળે ભારતીય બજાર વધ્યાં છે, પણ ભૂતકાળ ભવિષ્યનું વચન નથી.

એક લાંબી ટ્રેનની મુસાફરી વિચારો. ટ્રેન ધીમી થાય, સ્ટેશને ઊભી રહે, ક્યારેક બહાર પણ થોભે. જે વચ્ચે ઊતરી જાય તે પહોંચતા નથી. જે રોકાણકારો ટકી રહે છે, તે ડરીને ઊતરનારા કરતાં ઘણી વાર સારું કરે છે.